Guru Granth Sahib Ang 119 – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੧੯

Guru Granth Sahib Ang 119

Guru Granth Sahib Ang 119

Guru Granth Sahib Ang 119


Guru Granth Sahib Ang 119

ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਉਪਾਏ ॥

Khottae Kharae Thudhh Aap Oupaaeae ||

You Yourself created the counterfeit and the genuine.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਲੋਕ ਸਬਾਏ ॥

Thudhh Aapae Parakhae Lok Sabaaeae ||

You Yourself appraise all people.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਖਰੇ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਹਿ ਖੋਟੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Kharae Parakh Khajaanai Paaeihi Khottae Bharam Bhulaavaniaa ||6||

You appraise the true, and place them in Your Treasury; You consign the false to wander in delusion. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਕਿਉ ਕਰਿ ਵੇਖਾ ਕਿਉ ਸਾਲਾਹੀ ॥

Kio Kar Vaekhaa Kio Saalaahee ||

How can I behold You? How can I praise You?

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ॥

Gur Parasaadhee Sabadh Salaahee ||

By Guru’s Grace, I praise You through the Word of the Shabad.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਸੈ ਤੂੰ ਭਾਣੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੭॥

Thaerae Bhaanae Vich Anmrith Vasai Thoon Bhaanai Anmrith Peeaavaniaa ||7||

In Your Sweet Will, the Amrit is found; by Your Will, You inspire us to drink in this Amrit. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥

Anmrith Sabadh Anmrith Har Baanee ||

The Shabad is Amrit; the Lord’s Bani is Amrit.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੮:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਰਿਦੈ ਸਮਾਣੀ ॥

Sathigur Saeviai Ridhai Samaanee ||

Serving the True Guru, it permeates the heart.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੮:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਭ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੫॥੧੬॥

Naanak Anmrith Naam Sadhaa Sukhadhaathaa Pee Anmrith Sabh Bhukh Lehi Jaavaniaa ||8||15||16||

O Nanak, the Ambrosial Naam is forever the Giver of peace; drinking in this Amrit, all hunger is satisfied. ||8||15||16||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੮:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajh Mehalaa 3 ||

Maajh, Third Mehl:

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੧੯

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਰਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

Anmrith Varasai Sehaj Subhaaeae ||

The Ambrosial Nectar rains down, softly and gently.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥

Guramukh Viralaa Koee Jan Paaeae ||

How rare are those Gurmukhs who find it.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Anmrith Pee Sadhaa Thripathaasae Kar Kirapaa Thrisanaa Bujhaavaniaa ||1||

Those who drink it in are satisfied forever. Showering His Mercy upon them, the Lord quenches their thirst. ||1||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥

Ho Vaaree Jeeo Vaaree Guramukh Anmrith Peeaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those Gurmukhs who drink in this Ambrosial Nectar.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Rasanaa Ras Chaakh Sadhaa Rehai Rang Raathee Sehajae Har Gun Gaavaniaa ||1|| Rehaao ||

The tongue tastes the essence, and remains forever imbued with the Lord’s Love, intuitively singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||Pause||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੁ ਕੋ ਪਾਏ ॥

Gur Parasaadhee Sehaj Ko Paaeae ||

By Guru’s Grace, intuitive understanding is obtained;

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰੇ ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

Dhubidhhaa Maarae Eikas Sio Liv Laaeae ||

Subduing the sense of duality, they are in love with the One.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਦਰੀ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥

Nadhar Karae Thaa Har Gun Gaavai Nadharee Sach Samaavaniaa ||2||

When He bestows His Glance of Grace, then they sing the Glorious Praises of the Lord; by His Grace, they merge in Truth. ||2||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਸਭਨਾ ਉਪਰਿ ਨਦਰਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ॥

Sabhanaa Oupar Nadhar Prabh Thaeree ||

Above all is Your Glance of Grace, O God.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੩:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਕਿਸੈ ਥੋੜੀ ਕਿਸੈ ਹੈ ਘਣੇਰੀ ॥

Kisai Thhorree Kisai Hai Ghanaeree ||

Upon some it is bestowed less, and upon others it is bestowed more.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੩:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥

Thujh Thae Baahar Kishh N Hovai Guramukh Sojhee Paavaniaa ||3||

Without You, nothing happens at all; the Gurmukhs understand this. ||3||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੩:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਹੈ ਬੀਚਾਰਾ ॥

Guramukh Thath Hai Beechaaraa ||

The Gurmukhs contemplate the essence of reality;

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੪:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਰੇ ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

Anmrith Bharae Thaerae Bhanddaaraa ||

Your Treasures are overflowing with Ambrosial Nectar.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੪:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕੋਈ ਨ ਪਾਵੈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥

Bin Sathigur Saevae Koee N Paavai Gur Kirapaa Thae Paavaniaa ||4||

Without serving the True Guru, no one obtains it. It is obtained only by Guru’s Grace. ||4||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੪:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਸੋਹੈ ॥

Sathigur Saevai So Jan Sohai ||

Those who serve the True Guru are beautiful.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੫:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਿ ਅੰਤਰੁ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥

Anmrith Naam Anthar Man Mohai ||

The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, entices their inner minds.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੫:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਮਨੁ ਤਨੁ ਬਾਣੀ ਰਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਹਜਿ ਸੁਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Anmrith Man Than Baanee Rathaa Anmrith Sehaj Sunaavaniaa ||5||

Their minds and bodies are attuned to the Ambrosial Bani of the Word; this Ambrosial Nectar is intuitively heard. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥

Manamukh Bhoolaa Dhoojai Bhaae Khuaaeae ||

The deluded, self-willed manmukhs are ruined through the love of duality.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵੈ ਮਰੈ ਬਿਖੁ ਖਾਏ ॥

Naam N Laevai Marai Bikh Khaaeae ||

They do not chant the Naam, and they die, eating poison.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਵਿਸਟਾ ਮਹਿ ਵਾਸਾ ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Anadhin Sadhaa Visattaa Mehi Vaasaa Bin Saevaa Janam Gavaavaniaa ||6||

Night and day, they continually sit in manure. Without selfless service, their lives are wasted away. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਪੀਆਏ ॥

Anmrith Peevai Jis No Aap Peeaaeae ||

They alone drink in this Amrit, whom the Lord Himself inspires to do so.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

Gur Parasaadhee Sehaj Liv Laaeae ||

By Guru’s Grace, they intuitively enshrine love for the Lord.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਆਪੇ ਗੁਰਮਤਿ ਨਦਰੀ ਆਵਣਿਆ ॥੭॥

Pooran Poor Rehiaa Sabh Aapae Guramath Nadharee Aavaniaa ||7||

The Perfect Lord is Himself perfectly pervading everywhere; through the Guru’s Teachings, He is perceived. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਈ ॥

Aapae Aap Niranjan Soee ||

He Himself is the Immaculate Lord.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੮:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਜਿਨਿ ਸਿਰਜੀ ਤਿਨਿ ਆਪੇ ਗੋਈ ॥

Jin Sirajee Thin Aapae Goee ||

He who has created, shall Himself destroy.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੮:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਸਦਾ ਤੂੰ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੬॥੧੭॥

Naanak Naam Samaal Sadhaa Thoon Sehajae Sach Samaavaniaa ||8||16||17||

O Nanak, remember the Naam forever, and you shall merge into the True One with intuitive ease. ||8||16||17||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੭) ੮:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajh Mehalaa 3 ||

Maajh, Third Mehl:

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੧੯

ਸੇ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਏ ॥

Sae Sach Laagae Jo Thudhh Bhaaeae ||

Those who please You are linked to the Truth.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੮) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੇਵਹਿ ਸਹਜ ਸੁਭਾਏ ॥

Sadhaa Sach Saevehi Sehaj Subhaaeae ||

They serve the True One forever, with intuitive ease.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੮) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Sachai Sabadh Sachaa Saalaahee Sachai Mael Milaavaniaa ||1||

Through the True Word of the Shabad, they praise the True One, and they merge in the merging of Truth. ||1||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੮) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਿਆ ॥

Ho Vaaree Jeeo Vaaree Sach Saalaahaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who praise the True One.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੮) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Sach Dhhiaaein Sae Sach Raathae Sachae Sach Samaavaniaa ||1|| Rehaao ||

Those who meditate on the True One are attuned to Truth; they are absorbed into the Truest of the True. ||1||Pause||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੮) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119

ਜਹ ਦੇਖਾ ਸਚੁ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥

Jeh Dhaekhaa Sach Sabhanee Thhaaee ||

The True One is everywhere, wherever I look.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੮) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

Gur Parasaadhee Mann Vasaaee ||

By Guru’s Grace, I enshrine Him in my mind.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੮) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤਨੁ ਸਚਾ ਰਸਨਾ ਸਚਿ ਰਾਤੀ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਨਣਿਆ ॥੨॥

Than Sachaa Rasanaa Sach Raathee Sach Sun Aakh Vakhaananiaa ||2||

True are the bodies of those whose tongues are attuned to Truth. They hear the Truth, and speak it with their mouths. ||2||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੮) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੯ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 119