Guru Granth Sahib Ang 118 – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੧੮

Guru Granth Sahib Ang 118

Guru Granth Sahib Ang 118

Guru Granth Sahib Ang 118


Guru Granth Sahib Ang 118

ਹਰਿ ਚੇਤਹੁ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥

Har Chaethahu Anth Hoe Sakhaaee ||

Think of the Lord, who shall be your Help and Support in the end.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Har Agam Agochar Anaathh Ajonee Sathigur Kai Bhaae Paavaniaa ||1||

The Lord is Inaccessible and Incomprehensible. He has no master, and He is not born. He is obtained through love of the True Guru. ||1||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰਣਿਆ ॥

Ho Vaaree Jeeo Vaaree Aap Nivaaraniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who eliminate selfishness and conceit.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਏ ਹਰਿ ਸਿਉ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Aap Gavaaeae Thaa Har Paaeae Har Sio Sehaj Samaavaniaa ||1|| Rehaao ||

They eradicate selfishness and conceit, and then find the Lord; they are intuitively immersed in the Lord. ||1||Pause||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥

Poorab Likhiaa S Karam Kamaaeiaa ||

According to their pre-ordained destiny, they act out their karma.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

Sathigur Saev Sadhaa Sukh Paaeiaa ||

Serving the True Guru, a lasting peace is found.

ਆਸਾ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੫) ੬:੪ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੪੨੪ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਸਬਦੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥

Bin Bhaagaa Gur Paaeeai Naahee Sabadhai Mael Milaavaniaa ||2||

Without good fortune, the Guru is not found. Through the Word of the Shabad, they are united in the Lord’s Union. ||2||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਸੰਸਾਰੇ ॥

Guramukh Alipath Rehai Sansaarae ||

The Gurmukhs remain unaffected in the midst of the world.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੩:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਕੈ ਤਕੀਐ ਨਾਮਿ ਅਧਾਰੇ ॥

Gur Kai Thakeeai Naam Adhhaarae ||

The Guru is their cushion, and the Naam, the Name of the Lord, is their Support.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੩:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਰੁ ਕਰੇ ਕਿਆ ਤਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਖਪਿ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥

Guramukh Jor Karae Kiaa This No Aapae Khap Dhukh Paavaniaa ||3||

Who can oppress the Gurmukh? One who tries shall perish, writhing in pain. ||3||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੩:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੇ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ॥

Manamukh Andhhae Sudhh N Kaaee ||

The blind self-willed manmukhs have no understanding at all.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੪:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਤਮ ਘਾਤੀ ਹੈ ਜਗਤ ਕਸਾਈ ॥

Aatham Ghaathee Hai Jagath Kasaaee ||

They are the assassins of the self, and the butchers of the world.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੪:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਬਹੁ ਭਾਰੁ ਉਠਾਵੈ ਬਿਨੁ ਮਜੂਰੀ ਭਾਰੁ ਪਹੁਚਾਵਣਿਆ ॥੪॥

Nindhaa Kar Kar Bahu Bhaar Outhaavai Bin Majooree Bhaar Pahuchaavaniaa ||4||

By continually slandering others, they carry a terrible load, and they carry the loads of others for nothing. ||4||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੪:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਇਹੁ ਜਗੁ ਵਾੜੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਾਲੀ ॥

Eihu Jag Vaarree Maeraa Prabh Maalee ||

This world is a garden, and my Lord God is the Gardener.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੫:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ਕੋ ਨਾਹੀ ਖਾਲੀ ॥

Sadhaa Samaalae Ko Naahee Khaalee ||

He always takes care of it-nothing is exempt from His Care.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੫:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਜੇਹੀ ਵਾਸਨਾ ਪਾਏ ਤੇਹੀ ਵਰਤੈ ਵਾਸੂ ਵਾਸੁ ਜਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Jaehee Vaasanaa Paaeae Thaehee Varathai Vaasoo Vaas Janaavaniaa ||5||

As is the fragrance which He bestows, so is the fragrant flower known. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਮਨਮੁਖੁ ਰੋਗੀ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

Manamukh Rogee Hai Sansaaraa ||

The self-willed manmukhs are sick and diseased in the world.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸੁਖਦਾਤਾ ਵਿਸਰਿਆ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

Sukhadhaathaa Visariaa Agam Apaaraa ||

They have forgotten the Giver of peace, the Unfathomable, the Infinite.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਦੁਖੀਏ ਨਿਤਿ ਫਿਰਹਿ ਬਿਲਲਾਦੇ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਾਂਤਿ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Dhukheeeae Nith Firehi Bilalaadhae Bin Gur Saanth N Paavaniaa ||6||

These miserable people wander endlessly, crying out in pain; without the Guru, they find no peace. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਜਿਨਿ ਕੀਤੇ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥

Jin Keethae Soee Bidhh Jaanai ||

The One who created them, knows their condition.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ॥

Aap Karae Thaa Hukam Pashhaanai ||

And if He inspires them, then they realize the Hukam of His Command.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


ਜੇਹਾ ਅੰਦਰਿ ਪਾਏ ਤੇਹਾ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ਬਾਹਰਿ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥

Jaehaa Andhar Paaeae Thaehaa Varathai Aapae Baahar Paavaniaa ||7||

Whatever He places within them, that is what prevails, and so they outwardly appear. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਤਿਸੁ ਬਾਝਹੁ ਸਚੇ ਮੈ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

This Baajhahu Sachae Mai Hor N Koee ||

I know of no other except the True One.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੮:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


ਜਿਸੁ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥

Jis Laae Leae So Niramal Hoee ||

Those, whom the Lord attaches to Himself, become pure.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੮:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਜਿਸੁ ਦੇਵੈ ਸੋ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੪॥੧੫॥

Naanak Naam Vasai Ghatt Anthar Jis Dhaevai So Paavaniaa ||8||14||15||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, abides deep within the heart of those, unto whom He has given it. ||8||14||15||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੫) ੮:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajh Mehalaa 3 ||

Maajh, Third Mehl:

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੧੮

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

Anmrith Naam Mann Vasaaeae ||

Enshrining the Ambrosial Naam, the Name of the Lord, in the mind,

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਗਵਾਏ ॥

Houmai Maeraa Sabh Dhukh Gavaaeae ||

All the pains of egotism, selfishness and conceit are eliminated.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਸਲਾਹੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Anmrith Baanee Sadhaa Salaahae Anmrith Anmrith Paavaniaa ||1||

By continually praising the Ambrosial Bani of the Word, I obtain the Amrit, the Ambrosial Nectar. ||1||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥

Ho Vaaree Jeeo Vaaree Anmrith Baanee Mann Vasaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who enshrine the Ambrosial Bani of the Word within their minds.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Anmrith Baanee Mann Vasaaeae Anmrith Naam Dhhiaavaniaa ||1|| Rehaao ||

Enshrining the Ambrosial Bani in their minds, they meditate on the Ambrosial Naam. ||1||Pause||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੋਲੈ ਸਦਾ ਮੁਖਿ ਵੈਣੀ ॥

Anmrith Bolai Sadhaa Mukh Vainee ||

Those who continually chant the Ambrosial Words of Nectar see

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖੈ ਪਰਖੈ ਸਦਾ ਨੈਣੀ ॥

Anmrith Vaekhai Parakhai Sadhaa Nainee ||

And behold this Amrit everywhere with their eyes.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਕਹੈ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਅਵਰਾ ਆਖਿ ਸੁਨਾਵਣਿਆ ॥੨॥

Anmrith Kathhaa Kehai Sadhaa Dhin Raathee Avaraa Aakh Sunaavaniaa ||2||

They continually chant the Ambrosial Sermon day and night; chanting it, they cause others to hear it. ||2||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

Anmrith Rang Rathaa Liv Laaeae ||

Imbued with the Ambrosial Love of the Lord, they lovingly focus their attention on Him.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੩:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਏ ॥

Anmrith Gur Parasaadhee Paaeae ||

By Guru’s Grace, they receive this Amrit.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੩:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਸਨਾ ਬੋਲੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੩॥

Anmrith Rasanaa Bolai Dhin Raathee Man Than Anmrith Peeaavaniaa ||3||

They chant the Ambrosial Name with their tongues day and night; their minds and bodies are satisfied by this Amrit. ||3||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੩:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਸੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਜੁ ਚਿਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

So Kishh Karai J Chith N Hoee ||

That which God does is beyond anyone’s consciousness;

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੪:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥

This Dhaa Hukam Maett N Sakai Koee ||

No one can erase the Hukam of His Command.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੪:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹੁਕਮੇ ਵਰਤੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਹੁਕਮੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੪॥

Hukamae Varathai Anmrith Baanee Hukamae Anmrith Peeaavaniaa ||4||

By His Command, the Ambrosial Bani of the Word prevails, and by His Command, we drink in the Amrit. ||4||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੪:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118

ਅਜਬ ਕੰਮ ਕਰਤੇ ਹਰਿ ਕੇਰੇ ॥

Ajab Kanm Karathae Har Kaerae ||

The actions of the Creator Lord are marvellous and wonderful.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੫:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੂਲਾ ਜਾਂਦਾ ਫੇਰੇ ॥

Eihu Man Bhoolaa Jaandhaa Faerae ||

This mind is deluded, and goes around the wheel of reincarnation.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੫:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦਿ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Anmrith Baanee Sio Chith Laaeae Anmrith Sabadh Vajaavaniaa ||5||

Those who focus their consciousness on the Ambrosial Bani of the Word, hear the vibrations of the Ambrosial Word of the Shabad. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੬) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੮ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 118