Guru Granth Sahib Ang 147 – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

Guru Granth Sahib Ang 147

Guru Granth Sahib Ang 147

Guru Granth Sahib Ang 147


ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣਿ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈਐ ॥

Sachai Sabadh Neesaan Thaak N Paaeeai ||

No one blocks the way of those who are blessed with the Banner of the True Word of the Shabad.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੮):੭ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਬੁਝਿ ਵਖਾਣਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਐ ॥੧੮॥

Sach Sun Bujh Vakhaan Mehal Bulaaeeai ||18||

Hearing, understanding and speaking Truth, one is called to the Mansion of the Lord’s Presence. ||18||

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੮):੮ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Angad Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Salok Ma 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮਾਝ ਕੀ ਵਾਰ: (ਮਃ ੧) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

ਪਹਿਰਾ ਅਗਨਿ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਬਾਧਾ ਭੋਜਨੁ ਸਾਰੁ ਕਰਾਈ ॥

Pehiraa Agan Hivai Ghar Baadhhaa Bhojan Saar Karaaee ||

If I dressed myself in fire, and built my house of snow, and made iron my food;

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੧) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਪਾਣੀ ਕਰਿ ਪੀਵਾ ਧਰਤੀ ਹਾਕ ਚਲਾਈ ॥

Sagalae Dhookh Paanee Kar Peevaa Dhharathee Haak Chalaaee ||

And if I were to drink in all pain like water, and drive the entire earth before me;

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੧) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੀ ਅੰਬਰੁ ਤੋਲੀ ਪਿਛੈ ਟੰਕੁ ਚੜਾਈ ॥

Dhhar Thaaraajee Anbar Tholee Pishhai Ttank Charraaee ||

And if I were to place the earth upon a scale and balance it with a single copper coin;

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੧) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਏਵਡੁ ਵਧਾ ਮਾਵਾ ਨਾਹੀ ਸਭਸੈ ਨਥਿ ਚਲਾਈ ॥

Eaevadd Vadhhaa Maavaa Naahee Sabhasai Nathh Chalaaee ||

And if I were to become so great that I could not be contained, and if I were to control and lead all;

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੧) ੧:੪ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਏਤਾ ਤਾਣੁ ਹੋਵੈ ਮਨ ਅੰਦਰਿ ਕਰੀ ਭਿ ਆਖਿ ਕਰਾਈ ॥

Eaethaa Thaan Hovai Man Andhar Karee Bh Aakh Karaaee ||

And if I were to possess so much power within my mind that I could cause others to do my bidding-so what?

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੧) ੧:੫ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਜੇਵਡੁ ਸਾਹਿਬੁ ਤੇਵਡ ਦਾਤੀ ਦੇ ਦੇ ਕਰੇ ਰਜਾਈ ॥

Jaevadd Saahib Thaevadd Dhaathee Dhae Dhae Karae Rajaaee ||

As Great as our Lord and Master is, so great are His gifts. He bestows them according to His Will.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੧) ੧:੬ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਉਪਰਿ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥

Naanak Nadhar Karae Jis Oupar Sach Naam Vaddiaaee ||1||

O Nanak, those upon whom the Lord casts His Glance of Grace, obtain the glorious greatness of the True Name. ||1||

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੧) ੧:੭ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਮਃ ੨ ॥

Ma 2 ||

Second Mehl:

ਮਾਝ ਕੀ ਵਾਰ: (ਮਃ ੨) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

ਆਖਣੁ ਆਖਿ ਨ ਰਜਿਆ ਸੁਨਣਿ ਨ ਰਜੇ ਕੰਨ ॥

Aakhan Aakh N Rajiaa Sunan N Rajae Kann ||

The mouth is not satisfied by speaking, and the ears are not satisfied by hearing.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੨) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਅਖੀ ਦੇਖਿ ਨ ਰਜੀਆ ਗੁਣ ਗਾਹਕ ਇਕ ਵੰਨ ॥

Akhee Dhaekh N Rajeeaa Gun Gaahak Eik Vann ||

The eyes are not satisfied by seeing-each organ seeks out one sensory quality.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੨) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Angad Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਭੁਖਿਆ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਗਲੀ ਭੁਖ ਨ ਜਾਇ ॥

Bhukhiaa Bhukh N Outharai Galee Bhukh N Jaae ||

The hunger of the hungry is not appeased; by mere words, hunger is not relieved.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੨) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਨਾਨਕ ਭੁਖਾ ਤਾ ਰਜੈ ਜਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਇ ॥੨॥

Naanak Bhukhaa Thaa Rajai Jaa Gun Kehi Gunee Samaae ||2||

O Nanak, hunger is relieved only when one utters the Glorious Praises of the Praiseworthy Lord. ||2||

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯) ਸ. (੨) ੨:੪ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Angad Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਪਉੜੀ ॥

Pourree ||

Pauree:

ਮਾਝ ਕੀ ਵਾਰ: (ਮਃ ੧) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ॥

Vin Sachae Sabh Koorr Koorr Kamaaeeai ||

Without the True One, all are false, and all practice falsehood.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯):੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਕੂੜਿਆਰੁ ਬੰਨਿ ਚਲਾਈਐ ॥

Vin Sachae Koorriaar Bann Chalaaeeai ||

Without the True One, the false ones are bound and gagged and driven off.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯):੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਛਾਰੁ ਰਲਾਈਐ ॥

Vin Sachae Than Shhaar Shhaar Ralaaeeai ||

Without the True One, the body is just ashes, and it mingles again with ashes.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯):੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਸਭ ਭੁਖ ਜਿ ਪੈਝੈ ਖਾਈਐ ॥

Vin Sachae Sabh Bhukh J Paijhai Khaaeeai ||

Without the True Ome, all food and clothes are unsatisfying.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯):੪ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਦਰਬਾਰੁ ਕੂੜਿ ਨ ਪਾਈਐ ॥

Vin Sachae Dharabaar Koorr N Paaeeai ||

Without the True One, the false ones do not attain the Lord’s Court.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯):੫ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿ ਮਹਲੁ ਖੁਆਈਐ ॥

Koorrai Laalach Lag Mehal Khuaaeeai ||

Attached to false attachments, the Mansion of the Lord’s Presence is lost.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯):੬ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Angad Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਸਭੁ ਜਗੁ ਠਗਿਓ ਠਗਿ ਆਈਐ ਜਾਈਐ ॥

Sabh Jag Thagiou Thag Aaeeai Jaaeeai ||

The whole world is deceived by deception, coming and going in reincarnation.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯):੭ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Angad Dev


ਤਨ ਮਹਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਿ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈਐ ॥੧੯॥

Than Mehi Thrisanaa Ag Sabadh Bujhaaeeai ||19||

Within the body is the fire of desire; through the Word of the Shabad, it is quenched. ||19||

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੧੯):੮ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Angad Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

Salok Ma 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮਾਝ ਕੀ ਵਾਰ: (ਮਃ ੧) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸੰਤੋਖੁ ਰੁਖੁ ਧਰਮੁ ਫੁਲੁ ਫਲ ਗਿਆਨੁ ॥

Naanak Gur Santhokh Rukh Dhharam Ful Fal Giaan ||

O Nanak, the Guru is the tree of contentment, with flowers of faith, and fruits of spiritual wisdom.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਰਸਿ ਰਸਿਆ ਹਰਿਆ ਸਦਾ ਪਕੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਨਿ ॥

Ras Rasiaa Hariaa Sadhaa Pakai Karam Dhhiaan ||

Watered with the Lord’s Love, it remains forever green; through the karma of good deeds and meditation, it ripens.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਪਤਿ ਕੇ ਸਾਦ ਖਾਦਾ ਲਹੈ ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ॥੧॥

Path Kae Saadh Khaadhaa Lehai Dhaanaa Kai Sir Dhaan ||1||

Honor is obtained by eating this tasty dish; of all gifts, this is the greatest gift. ||1||

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਮਃ ੧ ॥

Ma 1 ||

First Mehl:

ਮਾਝ ਕੀ ਵਾਰ: (ਮਃ ੧) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

ਸੁਇਨੇ ਕਾ ਬਿਰਖੁ ਪਤ ਪਰਵਾਲਾ ਫੁਲ ਜਵੇਹਰ ਲਾਲ ॥

Sueinae Kaa Birakh Path Paravaalaa Ful Javaehar Laal ||

The Guru is the tree of gold, with leaves of coral, and blossoms of jewels and rubies.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਤਿਤੁ ਫਲ ਰਤਨ ਲਗਹਿ ਮੁਖਿ ਭਾਖਿਤ ਹਿਰਦੈ ਰਿਦੈ ਨਿਹਾਲੁ ॥

Thith Fal Rathan Lagehi Mukh Bhaakhith Hiradhai Ridhai Nihaal ||

The Words from His Mouth are fruits of jewels. Within His Heart, He beholds the Lord.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਨਾਨਕ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਲੇਖੁ ॥

Naanak Karam Hovai Mukh Masathak Likhiaa Hovai Laekh ||

O Nanak, He is obtained by those, upon whose faces and foreheads such pre-recorded destiny is written.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਪੂਜੈ ਸਦਾ ਵਿਸੇਖੁ ॥

Athisath Theerathh Gur Kee Charanee Poojai Sadhaa Visaekh ||

The sixty-eight sacred shrines of pilgrimage are contained in the constant worship of the feet of the Exalted Guru.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੨:੪ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਹੰਸੁ ਹੇਤੁ ਲੋਭੁ ਕੋਪੁ ਚਾਰੇ ਨਦੀਆ ਅਗਿ ॥

Hans Haeth Lobh Kop Chaarae Nadheeaa Ag ||

Cruelty, material attachment, greed and anger are the four rivers of fire.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੨:੫ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਪਵਹਿ ਦਝਹਿ ਨਾਨਕਾ ਤਰੀਐ ਕਰਮੀ ਲਗਿ ॥੨॥

Pavehi Dhajhehi Naanakaa Thareeai Karamee Lag ||2||

Falling into them, one is burned, O Nanak! One is saved only by holding tight to good deeds. ||2||

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦) ਸ. (੧) ੨:੬ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਪਉੜੀ ॥

Pourree ||

Pauree:

ਮਾਝ ਕੀ ਵਾਰ: (ਮਃ ੧) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

ਜੀਵਦਿਆ ਮਰੁ ਮਾਰਿ ਨ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥

Jeevadhiaa Mar Maar N Pashhothaaeeai ||

While you are alive, conquer death, and you shall have no regrets in the end.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦):੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਝੂਠਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਕਿਨਿ ਸਮਝਾਈਐ ॥

Jhoothaa Eihu Sansaar Kin Samajhaaeeai ||

This world is false, but only a few understand this.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦):੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਸਚਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ਧੰਧੈ ਧਾਈਐ ॥

Sach N Dhharae Piaar Dhhandhhai Dhhaaeeai ||

People do not enshrine love for the Truth; they chase after worldly affairs instead.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦):੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਕਾਲੁ ਬੁਰਾ ਖੈ ਕਾਲੁ ਸਿਰਿ ਦੁਨੀਆਈਐ ॥

Kaal Buraa Khai Kaal Sir Dhuneeaaeeai ||

The terrible time of death and annihilation hovers over the heads of the world.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦):੪ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਹੁਕਮੀ ਸਿਰਿ ਜੰਦਾਰੁ ਮਾਰੇ ਦਾਈਐ ॥

Hukamee Sir Jandhaar Maarae Dhaaeeai ||

By the Hukam of the Lord’s Command, the Messenger of Death smashes his club over their heads.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦):੫ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਆਪੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ॥

Aapae Dhaee Piaar Mann Vasaaeeai ||

The Lord Himself gives His Love, and enshrines it within their minds.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦):੬ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਮੁਹਤੁ ਨ ਚਸਾ ਵਿਲੰਮੁ ਭਰੀਐ ਪਾਈਐ ॥

Muhath N Chasaa Vilanm Bhareeai Paaeeai ||

Not a moment or an instant’s delay is permitted, when one’s measure of life is full.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦):੭ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੨੦॥

Gur Parasaadhee Bujh Sach Samaaeeai ||20||

By Guru’s Grace, one comes to know the True One, and is absorbed into Him. ||20||

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੦):੮ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

Salok Ma 1 ||

Shalok, First Mehl:

ਮਾਝ ਕੀ ਵਾਰ: (ਮਃ ੧) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

ਤੁਮੀ ਤੁਮਾ ਵਿਸੁ ਅਕੁ ਧਤੂਰਾ ਨਿਮੁ ਫਲੁ ॥

Thumee Thumaa Vis Ak Dhhathooraa Nim Fal ||

Bitter melon, swallow-wort, thorn-apple and nim fruit

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੧) ਸ. (੧) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਵਸਹਿ ਤਿਸੁ ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹੀ ॥

Man Mukh Vasehi This Jis Thoon Chith N Aavehee ||

These bitter poisons lodge in the minds and mouths of those who do not remember You

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੧) ਸ. (੧) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Nanak Dev


ਨਾਨਕ ਕਹੀਐ ਕਿਸੁ ਹੰਢਨਿ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ॥੧॥

Naanak Keheeai Kis Handtan Karamaa Baaharae ||1||

O Nanak, how shall I tell them this? Without the karma of good deeds, they are only destroying themselves. ||1||

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੧) ਸ. (੧) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147

ਮਃ ੧ ॥

Ma 1 ||

First Mehl:

ਮਾਝ ਕੀ ਵਾਰ: (ਮਃ ੧) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੪੭

ਮਤਿ ਪੰਖੇਰੂ ਕਿਰਤੁ ਸਾਥਿ ਕਬ ਉਤਮ ਕਬ ਨੀਚ ॥

Math Pankhaeroo Kirath Saathh Kab Outham Kab Neech ||

The intellect is a bird; on account of its actions, it is sometimes high, and sometimes low.

ਮਾਝ ਵਾਰ (ਮਃ ੧) (੨੧) ਸ. (੧) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੪੭ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Nanak Dev


Guru Granth Sahib Ang 147