Guru Granth Sahib Ang 127 – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੨੭

Guru Granth Sahib Ang 127

Guru Granth Sahib Ang 127

Guru Granth Sahib Ang 127


Guru Granth Sahib Ang 127

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਇਹੁ ਗੁਫਾ ਵੀਚਾਰੇ ॥

Gur Kai Sabadh Eihu Gufaa Veechaarae ||

Through the Word of the Guru’s Shabad, search this cave.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੪:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਅੰਤਰਿ ਵਸੈ ਮੁਰਾਰੇ ॥

Naam Niranjan Anthar Vasai Muraarae ||

The Immaculate Naam, the Name of the Lord, abides deep within the self.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੪:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥

Har Gun Gaavai Sabadh Suhaaeae Mil Preetham Sukh Paavaniaa ||4||

Sing the Glorious Praises of the Lord, and decorate yourself with the Shabad. Meeting with your Beloved, you shall find peace. ||4||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੪:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਜਮੁ ਜਾਗਾਤੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਰੁ ਲਾਏ ॥

Jam Jaagaathee Dhoojai Bhaae Kar Laaeae ||

The Messenger of Death imposes his tax on those who are attached to duality.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੫:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਵਹੁ ਭੂਲੇ ਦੇਇ ਸਜਾਏ ॥

Naavahu Bhoolae Dhaee Sajaaeae ||

He inflicts punishment on those who forget the Name.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੫:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਕਾ ਲੇਖਾ ਲੇਵੈ ਰਤੀਅਹੁ ਮਾਸਾ ਤੋਲ ਕਢਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Gharree Muhath Kaa Laekhaa Laevai Ratheeahu Maasaa Thol Kadtaavaniaa ||5||

They are called to account for each instant and each moment. Every grain, every particle, is weighed and counted. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਪੇਈਅੜੈ ਪਿਰੁ ਚੇਤੇ ਨਾਹੀ ॥

Paeeearrai Pir Chaethae Naahee ||

One who does not remember her Husband Lord in this world is being cheated by duality;

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਦੂਜੈ ਮੁਠੀ ਰੋਵੈ ਧਾਹੀ ॥

Dhoojai Muthee Rovai Dhhaahee ||

She shall weep bitterly in the end.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਖਰੀ ਕੁਆਲਿਓ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਲਖਣੀ ਸੁਪਨੈ ਪਿਰੁ ਨਹੀ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Kharee Kuaaliou Kuroop Kulakhanee Supanai Pir Nehee Paavaniaa ||6||

She is from an evil family; she is ugly and vile. Even in her dreams, she does not meet her Husband Lord. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਪੇਈਅੜੈ ਪਿਰੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥

Paeeearrai Pir Mann Vasaaeiaa ||

She who enshrines her Husband Lord in her mind in this world

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਹਦੂਰਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥

Poorai Gur Hadhoor Dhikhaaeiaa ||

His Presence is revealed to her by the Perfect Guru.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਕਾਮਣਿ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਸਬਦੇ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਸੇਜ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੭॥

Kaaman Pir Raakhiaa Kanth Laae Sabadhae Pir Raavai Saej Suhaavaniaa ||7||

That soul-bride keeps her Husband Lord clasped tightly to her heart, and through the Word of the Shabad, she enjoys her Husband Lord upon His Beautiful Bed. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਦਿ ਬੁਲਾਏ ॥

Aapae Dhaevai Sadh Bulaaeae ||

The Lord Himself sends out the call, and He summons us to His Presence.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪਣਾ ਨਾਉ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

Aapanaa Naao Mann Vasaaeae ||

He enshrines His Name within our minds.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੮:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੮॥੨੯॥

Naanak Naam Milai Vaddiaaee Anadhin Sadhaa Gun Gaavaniaa ||8||28||29||

O Nanak, one who receives the greatness of the Naam night and day, constantly sings His Glorious Praises. ||8||28||29||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੯) ੮:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajh Mehalaa 3 ||

Maajh, Third Mehl:

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੨੭

ਊਤਮ ਜਨਮੁ ਸੁਥਾਨਿ ਹੈ ਵਾਸਾ ॥

Ootham Janam Suthhaan Hai Vaasaa ||

Sublime is their birth, and the place where they dwell.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਘਰ ਮਾਹਿ ਉਦਾਸਾ ॥

Sathigur Saevehi Ghar Maahi Oudhaasaa ||

Those who serve the True Guru remain detached in the home of their own being.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਹਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਰਸਿ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Har Rang Rehehi Sadhaa Rang Raathae Har Ras Man Thripathaavaniaa ||1||

They abide in the Lord’s Love, and constantly imbued with His Love, their minds are satisfied and fulfilled with the Lord’s Essence. ||1||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਪੜਿ ਬੁਝਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥

Ho Vaaree Jeeo Vaaree Parr Bujh Mann Vasaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who read of the Lord, who understand and enshrine Him within their minds.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਹਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Guramukh Parrehi Har Naam Salaahehi Dhar Sachai Sobhaa Paavaniaa ||1|| Rehaao ||

The Gurmukhs read and praise the Lord’s Name; they are honored in the True Court. ||1||Pause||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਅਲਖ ਅਭੇਉ ਹਰਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥

Alakh Abhaeo Har Rehiaa Samaaeae ||

The Unseen and Inscrutable Lord is permeating and pervading everywhere.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


ਉਪਾਇ ਨ ਕਿਤੀ ਪਾਇਆ ਜਾਏ ॥

Oupaae N Kithee Paaeiaa Jaaeae ||

He cannot be obtained by any effort.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਨਦਰੀ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥

Kirapaa Karae Thaa Sathigur Bhaettai Nadharee Mael Milaavaniaa ||2||

If the Lord grants His Grace, then we come to meet the True Guru. By His Kindness, we are united in His Union. ||2||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪੜੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥

Dhoojai Bhaae Parrai Nehee Boojhai ||

One who reads, while attached to duality, does not understand.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੩:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਲੂਝੈ ॥

Thribidhh Maaeiaa Kaaran Loojhai ||

He yearns for the three-phased Maya.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੩:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਬੰਧਨ ਤੂਟਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੩॥

Thribidhh Bandhhan Thoottehi Gur Sabadhee Gur Sabadhee Mukath Karaavaniaa ||3||

The bonds of the three-phased Maya are broken by the Word of the Guru’s Shabad. Through the Guru’s Shabad, liberation is achieved. ||3||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੩:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਇਹੁ ਮਨੁ ਚੰਚਲੁ ਵਸਿ ਨ ਆਵੈ ॥

Eihu Man Chanchal Vas N Aavai ||

This unstable mind cannot be held steady.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੪:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਦੁਬਿਧਾ ਲਾਗੈ ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵੈ ॥

Dhubidhhaa Laagai Dheh Dhis Dhhaavai ||

Attached to duality, it wanders in the ten directions.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੪:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਬਿਖੁ ਕਾ ਕੀੜਾ ਬਿਖੁ ਮਹਿ ਰਾਤਾ ਬਿਖੁ ਹੀ ਮਾਹਿ ਪਚਾਵਣਿਆ ॥੪॥

Bikh Kaa Keerraa Bikh Mehi Raathaa Bikh Hee Maahi Pachaavaniaa ||4||

It is a poisonous worm, drenched with poison, and in poison it rots away. ||4||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੪:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਹਉ ਹਉ ਕਰੇ ਤੈ ਆਪੁ ਜਣਾਏ ॥

Ho Ho Karae Thai Aap Janaaeae ||

Practicing egotism and selfishness, they try to impress others by showing off.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੫:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਰੈ ਕਿਛੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਏ ॥

Bahu Karam Karai Kishh Thhaae N Paaeae ||

They perform all sorts of rituals, but they gain no acceptance.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੫:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੂ ਨ ਹੋਵੈ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Thujh Thae Baahar Kishhoo N Hovai Bakhasae Sabadh Suhaavaniaa ||5||

Without You, Lord, nothing happens at all. You forgive those who are adorned with the Word of Your Shabad. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਉਪਜੈ ਪਚੈ ਹਰਿ ਬੂਝੈ ਨਾਹੀ ॥

Oupajai Pachai Har Boojhai Naahee ||

They are born, and they die, but they do not understand the Lord.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅਨਦਿਨੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰਾਹੀ ॥

Anadhin Dhoojai Bhaae Firaahee ||

Night and day, they wander, in love with duality.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ਹੈ ਬਿਰਥਾ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Manamukh Janam Gaeiaa Hai Birathhaa Anth Gaeiaa Pashhuthaavaniaa ||6||

The lives of the self-willed manmukhs are useless; in the end, they die, regretting and repenting. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਪਿਰੁ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਗਾਰੁ ਬਣਾਏ ॥

Pir Paradhaes Sigaar Banaaeae ||

The Husband is away, and the wife is getting dressed up.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੁ ਐਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

Manamukh Andhh Aisae Karam Kamaaeae ||

This is what the blind, self-willed manmukhs are doing.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਲਤਿ ਨ ਸੋਭਾ ਪਲਤਿ ਨ ਢੋਈ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੭॥

Halath N Sobhaa Palath N Dtoee Birathhaa Janam Gavaavaniaa ||7||

They are not honored in this world, and they shall find no shelter in the world hereafter. They are wasting their lives in vain. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਜਾਤਾ ॥

Har Kaa Naam Kinai Viralai Jaathaa ||

How rare are those who know the Name of the Lord!

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੮:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

Poorae Gur Kai Sabadh Pashhaathaa ||

Through the Shabad, the Word of the Perfect Guru, the Lord is realized.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੮:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥

Anadhin Bhagath Karae Dhin Raathee Sehajae Hee Sukh Paavaniaa ||8||

Night and day, they perform the Lord’s devotional service; day and night, they find intuitive peace. ||8||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੮:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

Sabh Mehi Varathai Eaeko Soee ||

That One Lord is pervading in all.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੯:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥

Guramukh Viralaa Boojhai Koee ||

Only a few, as Gurmukh, understand this.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੯:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ ਸੋਹਹਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੯॥੨੯॥੩੦॥

Naanak Naam Rathae Jan Sohehi Kar Kirapaa Aap Milaavaniaa ||9||29||30||

O Nanak, those who are attuned to the Naam are beautiful. Granting His Grace, God unites them with Himself. ||9||29||30||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੩੦) ੯:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੭ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 127