Guru Granth Sahib Ang 114 – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੧੪

Guru Granth Sahib Ang 114

Guru Granth Sahib Ang 114

 

Guru Granth Sahib Ang 114


Guru Granth Sahib Ang 114

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਭੈ ਅੰਦਰਿ ਭੈ ਮਾਰਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Anadhin Sadhaa Rehai Bhai Andhar Bhai Maar Bharam Chukaavaniaa ||5||

Night and day, they remain in the Fear of God; conquering their fears, their doubts are dispelled. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

Bharam Chukaaeiaa Sadhaa Sukh Paaeiaa ||

Dispelling their doubts, they find a lasting peace.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥

Gur Parasaadh Param Padh Paaeiaa ||

By Guru’s Grace, the supreme status is attained.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅੰਤਰੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਹਜੇ ਗਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Anthar Niramal Niramal Baanee Har Gun Sehajae Gaavaniaa ||6||

Deep within, they are pure, and their words are pure as well; intuitively, they sing the Glorious Praises of the Lord. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬੇਦ ਵਖਾਣੈ ॥

Simrith Saasath Baedh Vakhaanai ||

They recite the Simritees, the Shaastras and the Vedas,

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ॥

Bharamae Bhoolaa Thath N Jaanai ||

But deluded by doubt, they do not understand the essence of reality.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਏ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਣਿਆ ॥੭॥

Bin Sathigur Saevae Sukh N Paaeae Dhukho Dhukh Kamaavaniaa ||7||

Without serving the True Guru, they find no peace; they earn only pain and misery. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੈ ਕੋਈ ॥

Aap Karae Kis Aakhai Koee ||

The Lord Himself acts; unto whom should we complain?

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੮:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਖਣਿ ਜਾਈਐ ਜੇ ਭੂਲਾ ਹੋਈ ॥

Aakhan Jaaeeai Jae Bhoolaa Hoee ||

How can anyone complain that the Lord has made a mistake?

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੮:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੮॥੭॥੮॥

Naanak Aapae Karae Karaaeae Naamae Naam Samaavaniaa ||8||7||8||

O Nanak, the Lord Himself does, and causes things to be done; chanting the Naam, we are absorbed in the Naam. ||8||7||8||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੮) ੮:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajh Mehalaa 3 ||

Maajh, Third Mehl:

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੧੪

ਆਪੇ ਰੰਗੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

Aapae Rangae Sehaj Subhaaeae ||

He Himself imbues us with His Love, with effortless ease.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਚੜਾਏ ॥

Gur Kai Sabadh Har Rang Charraaeae ||

Through the Word of the Guru’s Shabad, we are dyed in the color of the Lord’s Love.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਰਸਨਾ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੀ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗੁ ਚੜਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Man Than Rathaa Rasanaa Rang Chaloolee Bhai Bhaae Rang Charraavaniaa ||1||

This mind and body are so imbued, and this tongue is dyed in the deep crimson color of the poppy. Through the Love and the Fear of God, we are dyed in this color. ||1||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਨਿਰਭਉ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥

Ho Vaaree Jeeo Vaaree Nirabho Mann Vasaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who enshrine the Fearless Lord within their minds.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਧਿਆਇਆ ਬਿਖੁ ਭਉਜਲੁ ਸਬਦਿ ਤਰਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Gur Kirapaa Thae Har Nirabho Dhhiaaeiaa Bikh Bhoujal Sabadh Tharaavaniaa ||1|| Rehaao ||

By Guru’s Grace, I meditate on the Fearless Lord; the Shabad has carried me across the poisonous world-ocean. ||1||Pause||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਕਰਹਿ ਚਤੁਰਾਈ ॥

Manamukh Mugadhh Karehi Chathuraaee ||

The idiotic self-willed manmukhs try to be clever,

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਤਾ ਧੋਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥

Naathaa Dhhothaa Thhaae N Paaee ||

But in spite of their bathing and washing, they shall not be acceptable.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਜੇਹਾ ਆਇਆ ਤੇਹਾ ਜਾਸੀ ਕਰਿ ਅਵਗਣ ਪਛੋਤਾਵਣਿਆ ॥੨॥

Jaehaa Aaeiaa Thaehaa Jaasee Kar Avagan Pashhothaavaniaa ||2||

As they came, so shall they go, regretting the mistakes they made. ||2||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ॥

Manamukh Andhhae Kishhoo N Soojhai ||

The blind, self-willed manmukhs do not understand anything;

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੩:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਮਰਣੁ ਲਿਖਾਇ ਆਏ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥

Maran Likhaae Aaeae Nehee Boojhai ||

Death was pre-ordained for them when they came into the world, but they do not understand.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੩:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਰੇ ਨਹੀ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੩॥

Manamukh Karam Karae Nehee Paaeae Bin Naavai Janam Gavaavaniaa ||3||

The self-willed manmukhs may practice religious rituals, but they do not obtain the Name; without the Name, they lose this life in vain. ||3||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੩:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥

Sach Karanee Sabadh Hai Saar ||

The practice of Truth is the essence of the Shabad.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੪:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

Poorai Gur Paaeeai Mokh Dhuaar ||

Through the Perfect Guru, the gate of salvation is found.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੪:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅਨਦਿਨੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਏ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਰੰਗਿ ਰੰਗਾਵਣਿਆ ॥੪॥

Anadhin Baanee Sabadh Sunaaeae Sach Raathae Rang Rangaavaniaa ||4||

So, night and day, listen to the Word of the Guru’s Bani, and the Shabad. Let yourself be colored by this love. ||4||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੪:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਤੀ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ॥

Rasanaa Har Ras Raathee Rang Laaeae ||

The tongue, imbued with the Lord’s Essence, delights in His Love.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੫:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਮਨੁ ਤਨੁ ਮੋਹਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

Man Than Mohiaa Sehaj Subhaaeae ||

My mind and body are enticed by the Lord’s Sublime Love.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੫:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਹਜੇ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਿਆਰਾ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Sehajae Preetham Piaaraa Paaeiaa Sehajae Sehaj Milaavaniaa ||5||

I have easily obtained my Darling Beloved; I am intuitively absorbed in celestial peace. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਰੰਗੁ ਸੋਈ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥

Jis Andhar Rang Soee Gun Gaavai ||

Those who have the Lord’s Love within, sing His Glorious Praises;

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਹਜੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਵੈ ॥

Gur Kai Sabadh Sehajae Sukh Samaavai ||

Through the Word of the Guru’s Shabad, they are intuitively absorbed in celestial peace.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਦਾ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Ho Balihaaree Sadhaa Thin Vittahu Gur Saevaa Chith Laavaniaa ||6||

I am forever a sacrifice to those who dedicate their consciousness to the Guru’s Service. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਸਚਾ ਸਚੋ ਸਚਿ ਪਤੀਜੈ ॥

Sachaa Sacho Sach Patheejai ||

The True Lord is pleased with Truth, and only Truth.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅੰਦਰੁ ਭੀਜੈ ॥

Gur Parasaadhee Andhar Bheejai ||

By Guru’s Grace, one’s inner being is deeply imbued with His Love.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਬੈਸਿ ਸੁਥਾਨਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਆਪੇ ਕਰਿ ਸਤਿ ਮਨਾਵਣਿਆ ॥੭॥

Bais Suthhaan Har Gun Gaavehi Aapae Kar Sath Manaavaniaa ||7||

Sitting in that blessed place, sing the Glorious Praises of the Lord, who Himself inspires us to accept His Truth. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥

Jis No Nadhar Karae So Paaeae ||

That one, upon whom the Lord casts His Glance of Grace, obtains it.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੮:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਉਮੈ ਜਾਏ ॥

Gur Parasaadhee Houmai Jaaeae ||

By Guru’s Grace, egotism departs.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੮:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੮॥੯॥

Naanak Naam Vasai Man Anthar Dhar Sachai Sobhaa Paavaniaa ||8||8||9||

O Nanak, that one, within whose mind the Name dwells, is honored in the True Court. ||8||8||9||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ. (੯) ੮:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajh Mehalaa 3 ||

Maajh Third Mehl:

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੧੪

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥

Sathigur Saeviai Vaddee Vaddiaaee ||

Serving the True Guru is the greatest greatness.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੦) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਰਿ ਜੀ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥

Har Jee Achinth Vasai Man Aaee ||

The Dear Lord automatically comes to dwell in the mind.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੦) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਫਲਿਓ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਿਨਿ ਪੀਤਾ ਤਿਸੁ ਤਿਖਾ ਲਹਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Har Jeeo Safaliou Birakh Hai Anmrith Jin Peethaa This Thikhaa Lehaavaniaa ||1||

The Dear Lord is the fruit-bearing tree; drinking in the Ambrosial Nectar, thirst is quenched. ||1||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੦) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਚੁ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥

Ho Vaaree Jeeo Vaaree Sach Sangath Mael Milaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to the one who leads me to join the True Congregation.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੦) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਹਰਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Har Sathasangath Aapae Maelai Gur Sabadhee Har Gun Gaavaniaa ||1|| Rehaao ||

The Lord Himself unites me with the Sat Sangat, the True Congregation. Through the Word of the Guru’s Shabad, I sing the Glorious Praises of the Lord. ||1||Pause||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੧੦) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੧੪ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 114