Guru Granth Sahib Ang 125 – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੨੫

Guru Granth Sahib Ang 125

Guru Granth Sahib Ang 125

Guru Granth Sahib Ang 125


Guru Granth Sahib Ang 125

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੀਵੈ ਮਰੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥

Guramukh Jeevai Marai Paravaan ||

The Gurmukhs are celebrated in life and death.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਰਜਾ ਨ ਛੀਜੈ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥

Aarajaa N Shheejai Sabadh Pashhaan ||

Their lives are not wasted; they realize the Word of the Shabad.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰੈ ਨ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥

Guramukh Marai N Kaal N Khaaeae Guramukh Sach Samaavaniaa ||2||

The Gurmukhs do not die; they are not consumed by death. The Gurmukhs are absorbed in the True Lord. ||2||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ॥

Guramukh Har Dhar Sobhaa Paaeae ||

The Gurmukhs are honored in the Court of the Lord.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੩:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

Guramukh Vichahu Aap Gavaaeae ||

The Gurmukhs eradicate selfishness and conceit from within.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੩:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੨
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪਿ ਤਰੈ ਕੁਲ ਸਗਲੇ ਤਾਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਣਿਆ ॥੩॥

Aap Tharai Kul Sagalae Thaarae Guramukh Janam Savaaraniaa ||3||

They save themselves, and save all their families and ancestors as well. The Gurmukhs redeem their lives. ||3||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੩:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਕਦੇ ਨ ਲਗੈ ਸਰੀਰਿ ॥

Guramukh Dhukh Kadhae N Lagai Sareer ||

The Gurmukhs never suffer bodily pain.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੪:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਚੂਕੈ ਪੀਰ ॥

Guramukh Houmai Chookai Peer ||

The Gurmukhs have the pain of egotism taken away.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੪:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਫਿਰਿ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੪॥

Guramukh Man Niramal Fir Mail N Laagai Guramukh Sehaj Samaavaniaa ||4||

The minds of the Gurmukhs are immaculate and pure; no filth ever sticks to them again. The Gurmukhs merge in celestial peace. ||4||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੪:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥

Guramukh Naam Milai Vaddiaaee ||

The Gurmukhs obtain the Greatness of the Naam.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੫:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥

Guramukh Gun Gaavai Sobhaa Paaee ||

The Gurmukhs sing the Glorious Praises of the Lord, and obtain honor.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੫:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Sadhaa Anandh Rehai Dhin Raathee Guramukh Sabadh Karaavaniaa ||5||

They remain in bliss forever, day and night. The Gurmukhs practice the Word of the Shabad. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੫
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਸਬਦੇ ਰਾਤਾ ॥

Guramukh Anadhin Sabadhae Raathaa ||

The Gurmukhs are attuned to the Shabad, night and day.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਹੈ ਜਾਤਾ ॥

Guramukh Jug Chaarae Hai Jaathaa ||

The Gurmukhs are known throughout the four ages.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਦਾ ਨਿਰਮਲੁ ਸਬਦੇ ਭਗਤਿ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Guramukh Gun Gaavai Sadhaa Niramal Sabadhae Bhagath Karaavaniaa ||6||

The Gurmukhs always sing the Glorious Praises of the Immaculate Lord. Through the Shabad, they practice devotional worship. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਅੰਧ ਅੰਧਾਰਾ ॥

Baajh Guroo Hai Andhh Andhhaaraa ||

Without the Guru, there is only pitch-black darkness.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਜਮਕਾਲਿ ਗਰਠੇ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ॥

Jamakaal Garathae Karehi Pukaaraa ||

Seized by the Messenger of Death, people cry out and scream.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਅਨਦਿਨੁ ਰੋਗੀ ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਬਿਸਟਾ ਮਹਿ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥

Anadhin Rogee Bisattaa Kae Keerrae Bisattaa Mehi Dhukh Paavaniaa ||7||

Night and day, they are diseased, like maggots in manure, and in manure they endure agony. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੮
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥

Guramukh Aapae Karae Karaaeae ||

The Gurmukhs know that the Lord alone acts, and causes others to act.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੮:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਵੁਠਾ ਆਪਿ ਆਏ ॥

Guramukh Hiradhai Vuthaa Aap Aaeae ||

In the hearts of the Gurmukhs, the Lord Himself comes to dwell.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੮:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੫॥੨੬॥

Naanak Naam Milai Vaddiaaee Poorae Gur Thae Paavaniaa ||8||25||26||

O Nanak, through the Naam, greatness is obtained. It is received from the Perfect Guru. ||8||25||26||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੬) ੮:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

Maajh Mehalaa 3 ||

Maajh, Third Mehl:

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਅੰਗ ੧੨੫

ਏਕਾ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਹੈ ਸਰੀਰਾ ॥

Eaekaa Joth Joth Hai Sareeraa ||

The One Light is the light of all bodies.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਏ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥

Sabadh Dhikhaaeae Sathigur Pooraa ||

The Perfect True Guru reveals it through the Word of the Shabad.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੦
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪੇ ਫਰਕੁ ਕੀਤੋਨੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਆਪੇ ਬਣਤ ਬਣਾਵਣਿਆ ॥੧॥

Aapae Farak Keethon Ghatt Anthar Aapae Banath Banaavaniaa ||1||

He Himself instills the sense of separation within our hearts; He Himself created the Creation. ||1||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੧:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥

Ho Vaaree Jeeo Vaaree Har Sachae Kae Gun Gaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who sing the Glorious Praises of the True Lord.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੧:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੧
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਕੋ ਸਹਜੁ ਨ ਪਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Baajh Guroo Ko Sehaj N Paaeae Guramukh Sehaj Samaavaniaa ||1|| Rehaao ||

Without the Guru, no one obtains intuitive wisdom; the Gurmukh is absorbed in intuitive peace. ||1||Pause||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੧:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੨
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਤੂੰ ਆਪੇ ਸੋਹਹਿ ਆਪੇ ਜਗੁ ਮੋਹਹਿ ॥

Thoon Aapae Sohehi Aapae Jag Mohehi ||

You Yourself are Beautiful, and You Yourself entice the world.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੨:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤੂੰ ਆਪੇ ਨਦਰੀ ਜਗਤੁ ਪਰੋਵਹਿ ॥

Thoon Aapae Nadharee Jagath Parovehi ||

You Yourself, by Your Kind Mercy, weave the thread of the world.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੨:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤੂੰ ਆਪੇ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਦੇਵਹਿ ਕਰਤੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਦੇਖਾਵਣਿਆ ॥੨॥

Thoon Aapae Dhukh Sukh Dhaevehi Karathae Guramukh Har Dhaekhaavaniaa ||2||

You Yourself bestow pain and pleasure, O Creator. The Lord reveals Himself to the Gurmukh. ||2||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੨:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੩
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥

Aapae Karathaa Karae Karaaeae ||

The Creator Himself acts, and causes others to act.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੩:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪੇ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

Aapae Sabadh Gur Mann Vasaaeae ||

Through Him, the Word of the Guru’s Shabad is enshrined within the mind.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੩:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਬਦੇ ਉਪਜੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵਣਿਆ ॥੩॥

Sabadhae Oupajai Anmrith Baanee Guramukh Aakh Sunaavaniaa ||3||

The Ambrosial Word of the Guru’s Bani emanates from the Word of the Shabad. The Gurmukh speaks it and hears it. ||3||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੩:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੪
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ॥

Aapae Karathaa Aapae Bhugathaa ||

He Himself is the Creator, and He Himself is the Enjoyer.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੪:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਬੰਧਨ ਤੋੜੇ ਸਦਾ ਹੈ ਮੁਕਤਾ ॥

Bandhhan Thorrae Sadhaa Hai Mukathaa ||

One who breaks out of bondage is liberated forever.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੪:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੫
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਆਪੇ ਹੈ ਸਚਾ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਲਖਾਵਣਿਆ ॥੪॥

Sadhaa Mukath Aapae Hai Sachaa Aapae Alakh Lakhaavaniaa ||4||

The True Lord is liberated forever. The Unseen Lord causes Himself to be seen. ||4||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੪:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਆਪੇ ਮਾਇਆ ਆਪੇ ਛਾਇਆ ॥

Aapae Maaeiaa Aapae Shhaaeiaa ||

He Himself is Maya, and He Himself is the Illusion.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੫:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪੇ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥

Aapae Mohu Sabh Jagath Oupaaeiaa ||

He Himself has generated emotional attachment throughout the entire universe.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੫:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੬
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਆਪੇ ਆਖਿ ਸੁਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥

Aapae Gunadhaathaa Gun Gaavai Aapae Aakh Sunaavaniaa ||5||

He Himself is the Giver of Virtue; He Himself sings the Lord’s Glorious Praises. He chants them and causes them to be heard. ||5||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੫:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ॥

Aapae Karae Karaaeae Aapae ||

He Himself acts, and causes others to act.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੬:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੭
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਆਪੇ ॥

Aapae Thhaap Outhhaapae Aapae ||

He Himself establishes and disestablishes.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੬:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das


ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਛੂ ਨ ਹੋਵੈ ਤੂੰ ਆਪੇ ਕਾਰੈ ਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥

Thujh Thae Baahar Kashhoo N Hovai Thoon Aapae Kaarai Laavaniaa ||6||

Without You, nothing can be done. You Yourself have engaged all in their tasks. ||6||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੬:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੮
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125

ਆਪੇ ਮਾਰੇ ਆਪਿ ਜੀਵਾਏ ॥

Aapae Maarae Aap Jeevaaeae ||

He Himself kills, and He Himself revives.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੭:੧ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

Aapae Maelae Mael Milaaeae ||

He Himself unites us, and unites us in Union with Himself.

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੭:੨ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੭॥

Sayvaa Tay Sadaa Sukh Paa-i-aa Gurmukh Sahj Samaavani-aa. ||7||

Through selfless service, eternal peace is obtained. The Gurmukh is absorbed in intuitive peace. ||7||

ਮਾਝ (ਮਃ ੩) ਅਸਟ (੨੭) ੭:੩ – ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੧੨੫ ਪੰ. ੧੯
Raag Maajh Guru Amar Das


Guru Granth Sahib Ang 125